pil Szwecja / Nowiny / ... Szwecja.net
 

Niedziela, 18 listopada 2018 r.   00199

Gdy sondaż stanie się ciałem

Sondaże partyjnych sympatii mają odgadnąć przyszłe decyzje wyborców. Nie jest to wyłącznie narzędzie neutralne. Mają one również moc sprawczą – wpływają na przyszłe wybory. Czasem na postępowanie wyborców, a czasem samych bohaterów sondaży – partii.

Taki skutek może przynieść przede wszystkim ostatni sondaż sympatii partyjnych firmy Novus (na zlecenie SVT). Odsłania on reakcję wyborców na żenująco bezowocne wysiłki szwedzkiej klasy politycznej zmierzające do wyłonienia koalicji rządowej.

Właśnie konsumujemy trzeci miesiąc po wrześniowych wyborach, a kraj nadal nie ma rządu. Opozycyjnej prawicy udało się obalić dotychczasowy lewicowy rząd, ale na utworzenie nowego nie starczyło już siły.,. albo rozsądku.

Większość tolerująca

Kolejne próby stworzenia w parlamencie – riksdagu – większości, która w głosowaniu będzie "tolerować" kandydata na premiera kończą się niepowodzeniem. Podczas takiego głosowania posłowie nie muszą nawet być "za", wystarczy, że nie zagłosują "przeciw". Mimo to ciągle brak takiej tolerującej większości.

Jak dotąd misję utworzenia koalicji, przeciwko której mniej niż 175 posłów zagłosuje przeciw, otrzymał Ulf Kristersson, szef partii Moderaci M, dotychczas w opozycji. Poddał się po dwóch tygodniach. Potem próbował dotychczasowy premier Stefan Löfven, szef Socjaldemokratów S – również bezskutecznie.

Kolejnym krokiem marszałka riksdagu, który prowadzi proces wyłaniania nowego rządu, było poddanie pod głosowanie Kristerssona (M) jako kandydata na premiera. I tu nastąpiła bulwersująca sytuacja.

nic

 

 

 

Szwecja Alians podzielony

 
 

Zdjęcie dobrze ilustruje „pęknięcie” Aliansu. Z lewej: Ebba Busch Thor KD i Ulf Kristersson M,
z prawej konspirują: Annie Lööf C i Jan Björklund L. Foto Tomas Oneborg.

   
  

Koniec Aliansu?

Moderaci wraz z trzema innymi partiami – chadecką KD, ludową C oraz liberalną L – tworzą przymierze zwane Aliansem. Powstało ono w 2004 roku i dzięki współpracy Alians wygrał dwukrotnie wybory. Cztery partie Aliansu uzgadniają wspólną linię programową oraz głosują identycznie. Dotychczas.

W głosowaniu nad kandydaturą Kristerssona na premiera Center i Liberałowie zagłosowali... przeciw. I to mimo, że przez całą kampanię wyborczą głosili, że Kristersson jest ich kandydatem na premiera rządu! Wielu uznało to za koniec Aliansu.

   
  

Rząd bardzo mniejszościowy

Kristersson proponował utworzenie rząd ze wszystkich czterech partii Aliansu. Alians ma 143 mandaty, a blok lewicowy o jeden więcej. Taki rząd byłby nadal mniejszościowym, co jest raczej normą w Szwecji niż wyjątkiem.

Jednak partie C i L odmówiły udziału, argumentując, że taki mniejszościowy rząd byłby zależny od głosów SD – Szwedzkich Demokratów, nacjonalistycznej partii, znienawidzonej przez pozostałych lokatorów riksdagu.

Wówczas Kristersson zaproponował tworzenie rządu dwupartyjnego – M + KD. Jednak dwóch "sprzymierzeńców" z Aliansu, C i L, zagłosowało... przeciw. "Za" było natomiast SD. Wystar­czyłoby, żeby C i L wstrzymali się od głosu, a Kristers­son zostałby premierem – Alians 143 mandaty + SD 62 = 205 mandatów, czyli znacznie więcej niż wymagane 175 głosów za lub neutralnych. I Szwecja miałaby rząd.

Wartości

Ale nie ma, bo przywódcy szwedzkich partii wcielili się nagle w rolę rycerzy "wartości", których na wszelki wypadek nie precyzują. Bo gdyby – to ktoś mógłby im przypomnieć ich historię.

Szwedzkim Demokratom zarzuca się np. rasizm. Ale to m.in. Socjaldemokraci i Center tworzyli Instytut Higieny Rasowej w 1921 r. (Rasbiologiska institutet). Sygnatariusze aktu tworzącego instytut, socjaldemokrata Alfred Petrén oraz ludowiec Nils Wohlin byli też potem inicjatorami przymusowej sterylizacji "mindervärdiga element" – mniej wartościowych elementów. Do takich zaliczano m.in. "bezwartościowe obce (zagraniczne) elementy" (undermåliga utländska element).

Większość partii riksdagu uwielbia odwoływać się do swojej otwartości na obcych – w przeciwieństwie do ponoć ksenofobicznych SD. Ale jeszcze całkiem niedawno, w 2004 r. to Socjaldemokraci walczyli o zamknięcie szwedzkiego rynku pracy dla nowych krajów UE, w tym Polski. W 2006 roku obecny rycerz otwartości, premier Stefan Löfven (S), wymachiwał pięścią do budujących szkołę w Szwecji Łotyszów, wrzeszcząc "Go home!" oraz organizował kampanie nienawiści przeciwko polskim robotnikom.

W unijnym parlamencie wszystkie szwedzkie partie ochoczo biorą udział w atakach na Polskę – oprócz... SD.

Podczas krótkich wypowiedzi przywódców partyjnych przed głosowaniem nad kandydaturą Kristerssona, dwoje przywódców uznało za stosowne popluć trochę na Polaków – Annie Lööf z Center oraz Jan Björklund, szef Liberałów.

Szwecja, podział mandatów w riksdagu

Podział mandatów w riksdgu po wyborach 2018 r.

   
  

Babki z piasku

Rozwiązanie parlamentarnego kryzysu w Szwecji jest bajecznie proste. Wystarczyłoby, żeby partie establishmentu pogodziły się z wyrokiem wyborców i podjęły dyskusję z SD. Alians plus SD daje 205 mandatów co zapewnia stabilną większość w riksdagu.

Ale nie, szwedzcy politycy wolą ustawiać kolejne babki z piasku, udając że szukają rozwiązania. Marszałek riksdagu obdarował teraz misją poszukiwania "tolerującej większości" Annie Lööf (C) – dla zabicia czasu chyba.

Po czterech bezowocnych głosowaniach w riksdagu nad kandydaturą premiera ogłoszone zostaną dodatkowe wybory. Media usilnie zapewniają, że nic one nie zmienią, co jest najlepszym sygnałem, że jest odwrotnie. Mogą one gruntownie przebudować skład parlamentu.

Sondaż

Niezdarność politycznych elit kraju w tworzeniu rządu nie przypada najwyraźniej do gustu wyborcom. W ostatnim sondażu najwięcej tracą partie Aliansu. Liberałowie znaleźli się nawet pod wyborczym progiem, który w Szwecji wynosi 4%. Szef partii zapewnił pospiesznie, że jego partia nie zmieni stanowiska pod presją sondażu. To najlepszy sygnał, że zrobią odwrotnie.

Inną partią, która ma powody by unikać nowych wyborów jak ognia są Zieloni MP z bloku lewicy. Balansują oni na granicy riksdagowego progu.

Rośnie natomiast popularność Szwedzkich Demokratów. Od wyniku wyborczego przybyło im już 1,7%. Wyraźny mobbing i próba ich izolacji, a więc wykluczenia 1,1 miliona wyborców, przysparza im sympatii nawet wśród przeciwników ich idei. SD jest według sondażu dzisiaj drugą największą partią Szwecji, ex aequo z Moderatami.

Preferencje partyjne, listopad 2018 r. Zmiany w stosunku do wyników wyborów z września 2018 r.

 
Szwedzkie partie polityczne
w riksdagu

C Center

KD Chadecja

L Liberałowie

M Moderaci

MP Zieloni

S Socjaldemoraci

SD Szwedzcy Demokraci

V Komuniści

Zobacz też Partie...

Koalicja rządząca: S+MP
  przystawka V

Alians: M+C+L+KD

Poza blokami: SD

 

  

Szwecja, sympatie partyjne 2018 11

 

Podział na bloki partyjne:

Szwecja sondaż listopad 2018 bloki

   
  

Sondaż przeprowadzono w dniach 15/10–11/11. Przez telefon zapytano 5 050 szwedzkich obywateli w wieku od 18 lat i więcej. Pytanie brzmiało: Na jaką partię byś zagłosował gdyby wybory były dzisiaj. 4,9% było niezdecydowanych.

Wbrew zapewnieniom wyniki sondażu spędzają zapewne sen z powiek polityków. Szczególne powody do bezsenności mają Zieloni i Liberałowie. Sondaż może stać się ciałem.

   
  

 

   
 

Ryszard NowakRyszard Nowak
rn@Szwecja.net

   
 

Bezpośredni link do tej strony, poleć znajomym:
http://szwecja.net/NOW/fs-now/2018/sondaz11.html