Charakterystyka rynku szwedzkiego

Szwecja jest obszarowo krajem prawie 1,5 krotnie większym od Polski i zamieszkałym przez około 9 mln mieszkańców, z czego 30 % skupionych jest w trzech aglomeracjach: Sztokholmie, Göteborgu i Malmö. Ośrodki te spełniają również rolę głównych centrów gospodarczych Szwecji. Tam mają swoje siedziby największe przedsiębiorstwa szwedzkie i międzynarodowe, tam też podejmowane są najważniejsze decyzje gospodarcze. W praktyce większość aktywności gospodarczej Szwecji koncentruje się w kierunku południowym od Sztokholmu, ze względu na ułatwioną logistykę, warunki klimatyczne oraz istniejące połączenia międzynarodowe.

Tradycyjnie szwedzka gospodarka należała do najbardziej otwartych na współpracę międzynarodową. Świadczy o tym chociażby fakt konieczności podniesienia niektórych stawek taryfy celnej po wstąpieniu Szwecji do Unii Europejskiej (1995 r.), co spowodowało wzrost o ok. 1% średniej stawki importowej w stosunku do stawki z przed akcesji.

Szwecja jest rynkiem w dużym stopniu uzależnionym od importu, który wynosi per capita ok. 7,5 tys. USD. Wartość eksportu Szwecji jest wyższa o ok. 30% od jej importu, tak więc Szwecja notuje nadwyżkę bilansu obrotów handlu zagranicznego (nadwyżka ta występuje rokrocznie od 1983 r.).

Struktura rynku

Rynek wewnętrzny Szwecji jest „rynkiem nabywcy” z jednoczesną, bardzo silną organizacją importerów, hurtowników i detalistów. W zasadzie każda branża producentów, importerów, eksporterów czy handlowców posiada własne struktury samorządowe.

Główną organizacją handlu hurtowego i importerów w Szwecji jest Federacja Szwedzkiego Przemysłu i Handlu (Svensk Handel). Grupuje ona ok. 60 stowarzyszeń handlowych. Członkowie Federacji realizują ok. 70 % całości szwedzkiego importu. W Federacji zrzeszone są zarówno duże przedsiębiorstwa handlu hurtowego i wiele drobnych firm agencyjnych z terenu całej Szwecji. Największe domy towarowe są również członkami Federacji.

Przykładem silnej koncentracji handlu jest rynek artykułów żywnościowych, który w ponad 70 % opanowany jest przez trzy korporacje: ICA, Ruch Spółdzielczy i grupę AxFood. Korporacje te zajmują się zarówno importem, dystrybucją jak i sprzedażą detaliczną artykułów konsumpcyjnych.

Sytuacja taka powoduje z jednej strony:
- mniejszy niż można by się spodziewać asortyment artykułów żywnościowych w sieci detalicznej,
- utrzymywanie się nadal stosunkowo wysokiego poziomu cen detalicznych,
- możliwość realizowania wysokich marż nakładanych na cenę towaru przez importera, hurtownika i sprzedawcę detalicznego,
z drugiej bardzo wzmacnia pozycję negocjacyjną importera szwedzkiego, dzięki czemu uzyskują oni bardzo korzystne warunki importu. Skrajnym przykładem wysokości marż są narzuty na ceny owoców cytrusowych wynoszące do 400 % ceny CIF. Marże na pozostałe artykuły żywnościowe, a że artykuły codziennego użytku (np. odzież) raczej nie spadają poniżej 100-150%.

___________________________________

Powyższy tekst jest fragmentem Przewodnika po rynku szwedzkim, opracowanego przez Wydział Ekonomiczno Handlowy Ambasady Rzeczpospolitej Polskiej w Sztokholmie, www.polcommerce.com. Całe opracowanie można zatankować w formacie PDF.

Innym ciekawym opracowaniem na ten temat jest tekst Pani Moniki Łuczak, EIC Warszawa. PDF.