SZWECJA - Partie, Centerpartiet.

Centerpartiet

symbol

nazwa / tradycja pol.

przywódczyni

Polska nazwa: Partia Center; Center.
Angielska nazwa: The Centre Party.
Tradycja polityczna: Ruch ludowy.

Skrót: c

Oficjalna strona partii:
http://www.centerpartiet.se/

Maud Olofsson
Foto. Linus Hallgren

Nazwa

Dosłowne tłumaczenie nazwy - Partia Centrum - mogłoby być mylące, gdyż wiele innych partii profiluje się jako partie politycznego środka. Dlatego zachowujemy oryginalne brzmienie nazwy, które i tak kojarzy się z centrum. Nazwa partii odnosi się dzisiaj do skali politycznej prawo-lewo. I rzeczywiście Center zawierało sojusze na prawo i lewo, choć bardziej na prawo.

Ideologia i polityka

Partia wywodzi się z tradycyjnego ruchu chłopskiego. Jej początki sięgają roku 1910. Jest ona odpowiednikiem polskiego PSL, do którego zresztą odwołuje się ona w opisie swej historii. Początkowo konserwatywna, jednak wśród swych przywódców miała wielu liberałów. Obecnie pozbawiona wyraźnego profilu ideologicznego, odwołuje się do wartości ogólnohumanistycznych.

Głównym wyróżnikiem Center jest dbanie o interesy ludności wiejskiej i rolniczej. Center ma swych zwolenników najczęściej poza dużymi miastami. Center jest zdecydowanym zwolennikiem decentralizacji władzy.

W swoim programie partyjnym wymienia Center cztery priorytetowe dziedziny: przedsiębiorczość, demokrację, zdrowie, środowisko naturalne.

Przed wyborami 2006 r. Center wchodzi w skład bloku wyborczego „Alians dla Szwecji„, razem z innymi partiami centroprawicy - m, fp, kd. Obecnie, po wygranych przez Alians wyborach, członek koalicji rządzącej.

Raczej niechętna Unii. W sprawie przystąpienia Szwecji do Unii (rozszerzenie na wschód w 1995 r.), Center zajęło stanowisko neutralne, lansując sławne „Nja”, coś pomiędzy Nej (nie), a tak (ja), czyli „Niajak”.

W referendum w sprawie EMU w 2005r., Center było przeciwne wprowadzeniu euro.

Przed kolejnym rozszerzeniem Unii w roku 2004, przywódczyni Center stała na czele walki o zachowanie pełnych praw dla nowych członków Unii. W dużej mierze to dzięki jej energii i nieustępliwości w tej sprawie, parlament szwedzki obalił propozycję socjaldemokratycznego rządu wprowadzenia dyskryminacyjnych „przepisów przejściowych”.